Antik Roma dini ve efsanesinde Satürn (Latin: Saturnus) tarım, kurtuluş ve zaman tanrısıydı. Onun saltanatı, bolluk ve barışın altın çağı olarak tasvir edildi. Böylece zenginliğin bir tanrısıydı ve Roma Forumu'ndaki Satürn Tapınağı, devlet hazinesini barındıracaktı. Aralık ayında, belki de Roma festivallerinden en meşhur olan Saturnalia'da şölen, rol değiştirme, özgürce konuşma, hediye verme ve şenlik çağında kutlandı. Satürn'ün gezegeni ve cumartesi günü hem tanrının peşinden gidilir.
Romalılar, Satürn'ü Yunan mitolojisinde Latince edebiyat ve Roma sanatı için uyarlanmış olan Cronus ile özdeşleştirdiler. Özellikle Cronus'un Yunan tanrılarının soy bilimlerindeki rolü Satürn'e devredildi. Livius Andronicus'un (M.Ö. 3. yüzyıl) başlarında Jüpiter, Satürn oğlu olarak adlandırılmıştır.
Bununla birlikte, Roma Satürn'ün, tanrının farklı yönlerini temsil eden iki eşi vardı. Eşi Ops, Yunan Rhea'nın Roma eşdeğeri olan "zenginlik, bolluk, kaynaklar" anlamına gelir. Daha önce, Lua ile olan ilişkisi ("imha, dağılma, gevşetme"), savaşta yok edilen kanlı silah düşmanlarını alan bir tanrıça.
Satürn'ün egemenliği altındaki insanlar, toplumsal eşitlikçi bir devlette, emek olmaksızın yeryüzünün kendiliğinden lütufkârlığını beğendi. Saturnalia'nın gösterileri, kayıp efsanevi çağın şartlarını yansıtacaktı, hepsi de uygar kısıtlamanın geçici olarak serbest bırakılması dışında arzu edilmez. Yunan eşdeğeri Kronia'ydı.
Varro'ya göre, Saturn'un adı ab satu kelimesini "ekim" kelimesinden türetti. Tarımsal işlevlerine atıfta bulunan bir diğer deyişle, "gübre" olarak adlandırılan Sterculius'du. Tarım, Roma kimliğinin merkeziydi ve Satürn, antik Roma dininin bir parçasıydı. Adı Salian papazların eski ilahisinde görülmekte ve tapınağı, papa tarafından kaydedilen en eski eserdir. Capitoline Tepesi'nin tabanında yer aldı ve son tapınağın yeniden inşa edilmesinden itibaren bir sıra sütun duruyordu.
Satürn'ün festivalinin Roma takvimindeki konumu, zaman kavramları, özellikle Yeni Yılın geçici geçişiyle ilişkilendirildi. Macrobius (MS 5. yüzyıl), Saturnalia'yı kış gündönümü yol açan bir ışık festivali olarak yorumluyor.
Yunan geleneğinde, Cronus sıklıkla Chronus'la "Zaman" ile örtülmüştü ve çocuklarının devrilmesi, nesiller arası geçiş için bir alegori olarak algılanıyordu. Baba Zamanının orak orospu, Cronus Satürn'ün tarımsal uygulamanın bir kalıntısı ve yaşlı görünüşü, eski zamanın Aion tarafından somutlaştırılan eskiçağda yeninin doğuşu ile kayboluşunu temsil ediyor. Geç Antik Çağ'da, Satürn, bir takım tanrılarla senkronize edilir ve Kairos, "Zamanlama, Doğru Zaman" gibi kanatlı olarak tasvir edilir.
Şubat 2010'da Satürn Tapınağının kalesi (sağda sekiz sütun), Vespasian Tapınağı ve Titus Tapınağı (solda) ve Septimius Severus'un Arch'ı (merkez)
